İslam Kültüründe Musiki

Müzik, duyguya derinlik, düşünceye yön ve kimliğe ifade kazandıran; varoluşun estetikle dile geldiği güçlü bir araçtır. Farklı coğrafyalarda türlü biçimlere bürünse de pek çok toplumda ilâhî olana yönelmenin, manevi tefekkürün ve içsel arınmanın bir aracı olarak görülmüştür. İslam medeniyeti de bu evrensel dili hem sanatsal hem de ilmî bir çerçevede ele alarak özgün bir mûsiki geleneği tesis etmiştir. İslam Kültüründe Mûsiki, İslam müziğinin tarihsel gelişimini, teorik altyapısını ve kültürel etkilerini bütüncül bir yaklaşımla ele almaktadır. Eser; İslam öncesi Arap şiirinin çöl tınılarından Hz. Peygamber’in Medine’ye hicretinde yükselen ezgilere, Kindî, Fârâbî ve İbn Sînâ’nın mûsikiyi riyâzî bir ilim olarak tasnif ettiği metinlerden Abdülkādir-i Merâgī’nin ince makam analizlerine, tekkelerdeki tasavvuf mûsikisinden mehterhanedeki vuruşlara, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e ve günümüze uzanan süreçte değişen kurumlar ve formlar eşliğinde şekillenen geniş bir mûsiki mirasını kapsamaktadır. İslam Kültüründe Mûsiki inancın, düşüncenin ve ritmin zarif kesişiminin peşine düşen okura, bu yolda bir rehber olma niyetiyle yazıldı