Dımaşk Hanbeliliği Mezhebin Tarihsel Ve Doktriner Gelişimi 5-7. 11-13. Asırlar

Hanbelî mezhebinin 5-7. (11-13.) yüzyıllar arasında Dımaşk’ta geçirdiği tarihî ve doktriner süreçlerin incelendiği bu kitapta Dımaşk’ın, siyasî, ilmî ve sosyo-kültürel bakımdan bir cazibe merkezine dönüşmesiyle birlikte Hanbelî mezhebi için yeni bir merkez haline gelişi ele alınmaktadır. Bağdat’tan ve Kudüs’ten göç eden âlimlerin oluşturduğu Hanbelî ilim muhitinin, tedris ve telif faaliyetleri yoluyla mezhebin fıkhî ve usulî birikimine yaptığı katkılar ayrıntılı biçimde ortaya konulmaktadır. Kitapta Dımaşk merkezli Hanbelî çevrenin Bağdat’ta gelişen ilmî eğilimler karşısında mezhebin geleneksel istikametini koruma ve tahkim etme yönündeki tutumu da analiz edilmektedir. Bu bağlamda söz konusu dönemde ve sonrasında mezhepte otorite haline gelmiş olan İbn Kudâme’nin (ö. 620/1223) eserlerine odaklanılarak mezhep mesâilinin ele alınış biçimi, ihtilaf ve tercih kavramlarının kullanımıyla mezhebî sistematiğin oluşumu incelenmektedir. Çalışma Dımaşk Hanbelîliği’nin mezhep tarihi içindeki özgün yerini tarihî ve doktriner boyutlarıyla bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirmeyi amaçlamaktadır