Pan

Pan, "Erkek öteki kızı bir köle, bir deli, bir yoksul nasıl severse öyle sevdi" cümlesiyle açılan güçlü bir aşk romanı. Knut Hamsun, bu sevginin nedenini yollardaki tozlara, düşen yapraklara sormak gerektiğini söylüyor; çünkü hayatın esrarlı Tanrısı bilse bilse bunu bilir. "Teğmen Thomas Glahn'ın Notlarından" alt başlığını taşıyan Pan (1894), hem güçlü bir aşk romanı hem de zengin bir tabiat övgüsü. Hamsun sadece bu eseri yazsaydı bile yine büyük bir şair sayılırdı. Modern psikolojinin canlı bir anıtı sayılan bu eser, kelimeler arasında yaşattığı inceliklerle bir şaheser niteliği taşıyor. Okuyanın ruhunda her söz, tılsımlı bir değişimle aslından çok farklı yankılar halinde devam ediyor. Hamsun'un dünyaya yayılışında ormanları, otları, sularıyla ortak bir çağıltı halinde kuzeyi dile getiren bu roman, doğa ile insan ruhunun iç içe geçtiği bir anlatı sunuyor. Aşkın açıklanamaz doğası, tabiatın gizemiyle birlikte işleniyor. 208 sayfalık bu roman, klasik Kuzey Avrupa edebiyatını ve doğayla iç içe geçen tutkulu aşk hikayelerini seven okurlar için zengin bir okuma.