Büyüt

Osmanlı Demokrasi'sinden Türkiye Cumhuriyeti'ne

Yayınevi: Nesil Yayınları

Osmanlı'nın sandığımızdan çok daha özgürlükçü bir devlet yapısına sahip olduğunu anlatan, bugünle geçmişi kıyaslayan düşündürücü bir tarih kitabı.

Ürün özellikleri
Baskı Yılı:	01.10.2020
Yazar:	Yavuz Bahadıroğlu
Sayfa Sayısı:	256
Dil:	Türkçe
ISBN:	9789752696006
Ebat:	13.5 X 21 Cm
Kağıt Türü:	Kitap Kağıdı
Cilt Durumu:	Karton Kapak
Kategoriler:	Tarih / Tarih - Diğer

390,00 TL

292,50 TL

Tahmini Kargoya Teslim:

1 gün içinde

Stok Durumu:

Stokta var

Editörün Notu

Yavuz Bahadıroğlu bu kitapta çok cesur bir soru soruyor: Osmanlı'da hiç kimsenin gücü mutlak değildi, hatta padişahlar bile denetim altındaydı. Peki bugün, cumhuriyetle birlikte gelmesi beklenen hak ve özgürlükleri gerçekten yaşayabiliyor muyuz? Kitap, Osmanlı devlet sisteminin insanı merkeze alan, bugünkü anlayışa yakın demokratik bir yapıya sahip olduğunu anlatıyor. İsrafa, sefahate meyleden padişahlar ulema fetvasıyla tahttan indirilebiliyordu. Devlet, insana, hayvana, bitkiye hizmet eden büyük bir hayır kurumuna dönüşmüştü. Halkın padişahı, devlet adamlarını açıkça eleştirme hakkı vardı. Vaizler vaazlarında, halk hatipleri meydanlarda özgürce konuşurdu, zabıta buna müdahale etmezdi. Padişahlar din, dil, ırk, mezhep ayrımı gözetmeksizin halkın hakkını korumakla yükümlüydü. Bahadıroğlu, bütün bunların Osmanlı'da "demokrasi" adı altında değil, doğal bir devlet anlayışı olarak var olduğunu vurguluyor. Kitap boyunca okuru şu soruyla baş başa bırakıyor: Osmanlı sonrasında bu hak ve özgürlükleri ne kadar koruyabildik? Bu kitap, tarihe farklı bir gözle bakmak isteyen, "neydik, ne olduk, ne olmalıyız" sorusuna cevap arayan okurlar için düşündürücü bir eser. İki yüz elli altı sayfada Osmanlı'dan günümüze uzanan bir hesaplaşma sunuyor.

Osmanlı Demokrasi'sinden Türkiye Cumhuriyeti'ne

Osmanlı’da hiç kimsenin kudret ve kuvveti “mutlak” değildi. Özellikle padişahlar denetim altındaydılar. İsrafa ve sefahate meyleden padişahlar, ulema fetvasıyla hal’edilir, yani tahttan indirilirdi. Osmanlı devlet sistemi, insanı merkez alan ve insana değer veren, bugünkü anlayışa yatkın demokratik bir yapıya sahipti. Osmanlı Devleti; insan, hayvan ve bitkiye yönelik hizmetler üreten büyük bir hayır kurumuna dönüşmüştü. Padişahlar bu büyük hayır kurumunun bir nevi garsonuydular. Padişahlar zaman zaman kıyafet değiştirip halkın içine karışmakta, talep ve değerlendirmeleri birinci elden almaya özen göstermekteydiler. Halk, padişahı, devlet ve hükümet adamlarını açıktan açığa tenkit etmek hakkına sahipti. Vaizler vaazlarında, halk hatipleri meydanlarda tenkit hakkını kullanırken zabıta müdahale etmezdi. Özgürce konuşurlardı. Padişahlar din, dil, ırk, mezhep ayırımı gözetmeksizin halkın hakkını hukukunu muhafazaya mecburdu. Bu ve benzeri daha pek çok uygulama Osmanlı döneminde mevcuttu. Özetle Osmanlı bütün bu icraatları “demokrasi” adına yapmadı, demokratlık adına gerçekleştirmedi. Peki ya Osmanlı sonrası? Cumhuriyetimizin ilk yıllarından günümüze demokrasiyi, hak ve özgürlükleri millet olarak ne ölçüde tadabildik, ne kadar yaşayabildik? Osmanlı’nın halkına sağladığı hak ve özgürlükleri, hoşgörü ve serbestliği neden mumla aramaktayız? Bu kitabı okurken Osmanlı’nın kurduğu, hâkim kıldığı ve uyguladığı demokrasi havasını derin derin teneffüs edeceksiniz. Satırlar arasında gezinirken zihniniz sürekli Osmanlı’dan günümüze gidip gelecek, “Neydik? Ne olduk? Ne olmalıyız?” sorusuna cevaplar arayacak ve bulacaksınız.