Büyüt

Hidâyetül İhvân

Yayınevi: İlkharf Yayınları

Nimetullah Nahçıvani'nin, felsefeci ve kelamcıları sert bir dille eleştirdiği tasavvuf risalesi. Vahdet-i vücud görüşünü savunan yazar, sahte şeyhlik taslayanları da eleştiriyor.

Ürün özellikleri
ISBN:	9786055457464
Ebat:	15.5 X 21.5 Cm
Baskı Yılı:	13.06.2012
Kağıt Türü:	2.Hamur
Dil:	Türkçe
Çevirmen:	Orkhan Musakhanov
Yazar:	Nimetullah Nahçıvan-İ
Cilt Durumu:	Karton
Sayfa Sayısı:	96
Kategoriler:	Tasavvuf

180,00 TL

135,00 TL

Tahmini Kargoya Teslim:

1 gün içinde

Stok Durumu:

Stokta var

Editörün Notu

Hidâyetül İhvân, Nimetullah Nahçıvani'nin kaleme aldığı ve Türkçeye ilk kez kazandırılan bir tasavvuf risalesi. Kitap, varlık, Vacibu'l-Vücud, marifetullah ve rüyetullah konularını ele alıyor. Nahçıvani, bu konularda felsefecilerin ve kelamcıların akla dayalı yaklaşımlarını sert bir dille eleştiriyor. Ona göre bu isimler, hakikate akılla ulaşmaya çalışarak yanlış bir yol izliyorlar. Yazar ayrıca doğru yoldan geçmeden, sadece geçim sağlamak veya itibar kazanmak için şeyhlik taslayanları da şiddetle eleştiriyor. Nahçıvani kendisini büyük görmüyor; aksine dervişlerin ve fakirlerin hizmetçisi, ayaklarının tozu olarak tanımlıyor. Ariflerden bahsederken de onların kınayanın kınamasından korkmadan, kalplerinin kanını Allah yolunda akıttığını anlatıyor. Yazar, görüşlerini ayet ve hadislerle destekliyor. Vahdet-i vücud görüşüne sadık kalan Nahçıvani, İbnü'l-Arabi'yi Şeyh-i Ekber olarak anıyor ve Fusûsu'l-Hikem'den alıntılar yapıyor. Sadreddin Konevi ve İbnü'l-Farız'dan da şiirler aktarıyor. Anlatım keskin ve doğrudan. Yazar eleştirilerini yumuşatmadan, açıkça ortaya koyuyor. Bu kitap, tasavvuf ve vahdet-i vücud konularına ilgi duyan, Nahçıvani'nin keskin bakış açısını merak eden okuyucular için hazırlanmış.

Hidâyetül İhvân

Türkçeye ilk defa kazandırılan Nahçıvânîye ait Hidâyetül-İhvân adlı bu risâlede Vücûd, Vâcibul-Vücûd, Mârifetullah ve Rüyetullah konularında felsefeci ve kelâmcılar, akıl konusuna yaklaşımları merkeze alınarak tenkit edilmiştir. Nahçıvânî kelâmcı ve felsefecilerin yanı sıra doğru yola vâsıl olmadan geçim elde etmek, dükkânı döndürmek, tebaa çoğaltmak, avam arasında zenginlik ve îtibar elde etmek maksadıyla şeyhlik taslayanları da şiddetle eleştirmiştir. Nahçıvânî tenkit tarafı ağır basan bir mutasavvıf olmakla berâber kendisini şöhretlerden ve âdetlerden sıyrılan, her zaman ve her hâl ü kârda kendilerine tecellî eden derviş ve fakirlerin hizmetçisi ve ayaklarının tozu olarak tavsîf eder. Nahçıvânî âriflerden, mârifet ve tevhid yolunda sarsılmadan renkten renge girmeden temkin üzere sâbit, kınayanın kınamasından korkmayan şiddetli şekilde kendilerine saldıranların saldırısından çekinmeden kalplerinin kanını Allah yolunda akıtanlar olarak bahseder. Nahçıvânî eserinde çokça âyet zikretmesinin yanı sıra hadîslere de yer vermiş ve konuları âyet ve hadîsler müvâcehesinde işlemiştir. Diğer eserlerinde olduğu gibi bu risâlede de vahdet-i vücûd görüşüne sâdık kalmıştır. Muhyiddîn İbnül-Arabîden hakîkat denizini harekete geçiren tarîkat sırlarını ortaya koyan Şeyh-i Ekber diye bahseder ve Fusûsul-Hikeminden nakiller yapar. Şeyh-i Kebîr dediği Sadreddin Konevînin Nusûsunun yanı sıra Hz. Alîden fakr konusunda, İbnül-Fârızdan -ismini zikretmeksizin- aşk ve muhabbet konusunda birçok şiir nakleder.